1. mimowolnie mogłem obrazić kogoś kto w dobrej wierze śle te smsy. gdy widzę w telepatorze chłopca który chce grać w piłkę z kolegami to łezka w oku mi się kręci a coś chwyta za gardło. nie śle tylko smsów dlatego iż wiem że reklamę zrobił fachowiec by operator zarobił parę milionów więcej, media dostały kasę za zajęty czas reklamowy, fundacja miała kasę na działalność a przy okazji zrobiono zabieg jednemu czy kilku dzieciom a ślący smsy poczuli że zrobili coś dobrego. wszyscy są zadowoleni.
nie każdy ma ochotę i czas by zastanawiać się nad tym mechanizmem i pytanie czy należy go poddawać w wątpliwość. gdyby nie on, nikt by palcem nie ruszył a każde zdrowe dziecko jest na wagę złota. chciałem tylko pokazać iż z małych czynów i z odrobiny własnego zaangażowania można zrobić coś znacznie więcej.
2. chciałem podsunąć myśl iż zamiast pytać gdzie i komu słać pieniądze, należało by się zacząć pytać co można zrobić samemu by uratować jakąś psinę i pamiętać że to trudniejsze niż wysyłanie pieniędzy a do tego może okazać się niewdzięcznym zajęciem. dzięki temu jednak kilka osób może zacznie współpracować co przyniesie lepsze efekty.
3. Jak juz wcześniej napisałem, zawsze są potrzebne osoby które zechcą łożyć na szczytny cel i nikt nie musi tłumaczyć się że tylko tyle może zrobić. Pieniądze zawsze są potrzebne.
4. Mamy już osoby które zajmują się psiakami np. wymienioną powyżej Panią Dereszowską, które nie oczekują poklasku, nie afiszują się z tym co robią. Lecz nawet te osoby mają swoje życie prywatne, swoje problemy, swój ograniczony czas. Nawet one czasem potrzebują pomocy w tym co robią.
Chciałem by mój post wywołał właśnie dyskusję na temat pkt. 4. może dzięki niemu będziemy mieli w Polsce jeszcze kilka osób które zaczną organizować pomoc?
na pkt. 1-3 dyskusja jest zbędna.
może dzięki dyskusji temat nie umrze przez zapomnienie a zmobilizuje chociaż jedną osobę? zawsze to jedna dobra dusza więcej
![:-)](./images/smilies/icon_smile.gif)